سپندارمذگان
ایران باستان، نه چون رومیان از سه قرن پس از میلاد، که از بیست قرن پیش از میلاد، روزی موسوم به روز عشق بوده است. در تقویم جدید ایرانی دقیقا مصادف است با ۲۹ بهمن، یعنی تنها ۳ روز پس از روز والنتاین فرنگی. این روز «سپندارمذگان» یا «اسفندارمذگان» نام داشته است.
در ایران باستان هر ماه را سی روز حساب میکردند و علاوه بر اینکه ماه ها اسم داشتند، هریک از روزهای ماه نیز یک نام داشتند. بهعنوان مثال روز اول «روز اهورامزدا»، روز دوم، روز بهمن ( سلامت، اندیشه) که نخستین صفت خداوند است، روز سوم اردیبهشت یعنی «بهترین راستی و پاکی» که باز از صفات خداوند است، روز چهارم شهریور یعنی «شاهی و فرمانروایی آرمانی» که خاص خداوند است و روز پنجم «سپندارمذ» بوده است. سپندار مذ لقب ملی زمین است. یعنی گستراننده، مقدس، فروتن. زمین نماد عشق است چون با فروتنی، تواضع و گذشت به همه عشق میورزد. زشت و زیبا را به یک چشم مینگرد و همه را چون مادری در دامان پر مهر خود امان میدهد. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسپندارمذگان را بهعنوان نماد عشق میپنداشتند. در هر ماه، یک بار، نام روز و ماه یکی میشده است که در همان روز که نامش با نام ماه مقارن میشد، جشنی ترتیب میدادند متناسب با نام آن روز و ماه. مثلاً شانزدهمین روز هر ماه مهر نام داشت و که در ماه مهر، «مهرگان» لقب میگرفت. همین طور روز پنجم هر ماه سپندارمذ یا اسفندار مذ نام داشت که در ماه دوازدهم سال که آن هم اسفندار مذ نام داشت، جشنی با همین عنوان میگرفتند.
سپندارمذگان جشن زمین و گرامی داشت عشق است که هر دو در کنار هم معنا پیدا میکردند. در این روز زنان به شوهران خود با محبت هدیه میدادند. مردان نیز زنان و دختران را بر تخت شاهی نشانده، به آنها هدیه داده و از آنها اطاعت میکردند.
ملت ایران از جمله ملت هایی است که زندگی اش با جشن و شادمانی پیوند فراوانی داشته است، به مناسبت های گوناگون جشن میگرفتند و با سرور و شادمانی روزگار میگذرانده اند. این جشن ها نشان دهنده فرهنگ، نحوه زندگی، خلق و خوی، فلسفه حیات و کلاً جهانبینی ایرانیان باستان است.
روز والنتاین
روز والنتاین (روز عشاق و یا روز عشق ورزی) مصادف با ۲۶ بهمنماه (۱۴ فوریه) در بعضی فرهنگها روز ابراز عشق است.
این ابراز عشق معمولاً با فرستادن کارت والنتاین به صورت ناشناس انجام میشود. سابقهٔ تاریخی روز والنتاین به جشنی که به افتخار قدیس والنتاین در کلیساهای کاتولیک برگزار میشد، باز میگردد.
در سده سوم میلادی که مطابق میشود با اوایل شاهنشاهی ساسانی در ایران، در روم باستان فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس عقاید عجیبی داشته است از جمله اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراتوری روم قدغن میکند.
کلودیوس به قدری بیرحم وفرمانش به اندازهای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت. اما کشیشی به نام والنتیوس (والنتاین)، مخفیانه عقد سربازان رومی را با دختران محبوبشان جاری میکرد. کلودیوس دوم از این جریان خبردار میشود و دستور میدهد که والنتاین را به زندان بیندازند. والنتاین در زندان عاشق دختر زندانبان میشود. سرانجام کشیش به جرم جاری کردن عقد عشاق، با قلبی عاشق اعدام میشود…
بنابراین او را به عنوان فدایی و شهید راه عشق میدانند و از آن زمان نهاد و نمادی میشود برای عشق!
البته من هم متولد روز 29 بهمن هستم روز سپندارمذگان
اولاً پیشاپیش تولدت مبارک، دوماً من هم به عنوان یک هموطن، فکر می کنم سنبل عشق ایرانی باید ایرانی باشه. پس زنده باد سپندار مذگان، زنده باد ایران و گرامی باد روز بیست و نهم بهمن، روز عشق ایرانی. (ضمناً اول شدم.)
سلام
تولدت مبارک
روز عاشقیت شما هم مبارک
منم روز سپندار مذگان رو به تمای ایرانی های عاشق تبریک می گم
از اینکه ما رو به یاد خودمون می ندازی ممنونم
دوست داریم حسام جان.و…
سلام
خوب برا خودت تبلیغ می کنی ها
در ضمن ایمیل الکیه همینطوری نوشتم چون را پست کردن لازم داشت
موفق باشی
پیشا پیش
تولدت مبارک
درود بر شما گرامی
29 بهمن، شادروز ایرانی و زادروزتان خجسته باد.
فردا 26 بهمن ساعت 12 میعادگاه عاشقان ایران و فرهنگ ایران جلوی ساختمان میراث فرهنگی است. با ما باشید و با ما بمانید و بخوانید:
کورش آرام گیر در بستر
ملک ما بی تو گشت خاکستر
سد به روی تمدنم بستند
بی تمدن چه فرق با استر
ننگ بادا به او که در خواب است
سلام
نوشته جالبی و آموزنده ای بود. اما ای کاش به این هم می پرداختی که چرا روز و حال امروزی ما چنین است که هست و کدام عوامل تاریخی فرهنگی باعث فراموشی شده اند و چرا والنتاین غربی به این راحتی در کشور جا می افتد و روز عشاق ایرانی از اذهان گریخته و حتی نامآنوس بگوش می خورد.
یک چیز دیگه؟ شما بوشهری هستید؟ اگه اینطوری باشه سئوالی داشتم.
همراه با بهترین ها
تیزبین
ولنتاین زاده
ولنتاینت مبارک
بسیار جذاب بود و صدالبته مفید!!
سلام تولدت مبارک…منم 29 بهمني ام
خداییش الان که نگاه میکنم میبینم جلوی این سپندارمذگان با این فلسفه و پیشینه، ولنتاین اصلاً دلیل منطقی نداره!!
جشن سپندارمذگان و تولدت مبارک.
اما یه نکته ی مهم به نظرم می رسه که خالی از لطف نیست گفتنش: بزرگی ما هیچ وقت تو کوچیک شمردن بقیه به دست نمیاد دوستای من.
سپندارمذگان جشن بزرگیه. آیین های کهن ایرانی هر کدوم یه دنیا فکر و عشق پشتش هست. خیلی هاش هم تو آیین ملل دیگه و ادیان بعد از ما تاثیر گذاشته. نمونه ش کم نیست و خیلی هم اتفاقن زیاده. ما باید آیین های فراموش شده مون رو که به دلیل غفلت تاریخی خودمون و خواست حاکمانمون به فراموشی سپردیم، به یاد بیاریم و اجرا کنیم، اما اینها همه دلیل نمی شه که دیگران رو و آیین دیگران رو کوچیک بشمریم و یا نادیده بگیریم.
من سپاسگزار آیین ولنتاینم و ولنتاین قدیس برام واقعن یه قدیسه. کوچیک ترین دلیلش هم اینه که جشن بزرگی مثه سپندارمذگان رو به یاد ما ایروونی ها انداخته.
کیهو جانم لینک سایتت برام باز نمی شد. تا این آخری که برام گذاشتی.
شاد باش و دیر زی!
سپندارمذ روز خیز ای نگار سپند آر ما را و جام می آر
می آر از پی آن که بی می نشد دلی شادمان و تنی شادخوار
سلام به حسام خودمون
تولدت مبارک برادر… شعر تولدی دیگر شاملو را به تو تقدیم می کنم
شاد باشی
دوستت داریم
سلام
با دوشعر به روزم!
سلام،
از اينکه رسيدگی به درخواست شما برای اضافه شدن لينک وبلاگتان به «ليست وبلاگهای به روز شده» با تاخير زيادی انجام شده واقعاً عذر میخواهم و شرمنده اين بدقولی هستم. باور کنيد در اين سه ماه چنان گرفتاریهای زندگی (کار و درس) زياد بود که فرصتی برای انجام تعهدات نمیماند. میدانم بدقولی کار بسيار زشتی است و به همين خاطر از شما دوست بزرگوار پوزش میطلبم و اميدوارم وضعيت مرا درک کنيد.
بخاطر اينکه بعد اين مدت طولانی هنوز به تعهد خود در قبال لينک به ليست پايبند بوديد، بسيار بسيار ممنونم. مطمئن باشيد اين حسن رفتار شما فقط و فقط به نفع دوستان بلاگر ديگر که لينکشان در اين ليست وجود دارد، خواهد بود و من فقط مسؤوليت رسيدگی به درخواستها و پرداخت هزينههای سايت را دارم تا از اين طريق به معرفی هر چه بيشتر وبلاگها کمک کوچکی کرده باشم. در ضمن از طرف بيش از دو هزار وبلاگی که لينکشان در ليست وجود دارد، دوباره از شما تشکر میکنم. در اين مدت سه ماه بيش از هزار وبلاگ درخواست رسيدگی کردهاند که رسيدگی به هر کدام بيش از پنج دقيقه زمان میخواهد. به همين خاطر يک هفته مرخصی گرفتهام و تمام مدت در حال انجام وظيفهی به تاخير افتادهام هستم.
اميدوارم وضعيت مرا درک کرده باشيد و بد قولیام را ببخشيد.
شاد و سر بلند باشيد
سلام
تولدتون مبارک
از این شعر زیبا هم ممنون!
سلام، تولدتون مبارک. فقط همین.
سلام
با داستانی به روزم.
دوباره بر می گردم مطلبتونو می خونم
به نام اورمزد
اول به خاطر وب سايت خوبت تشكر مي كنم
ولي نمي دونم چرا مردم سر زمين ما همه به خواب غفلت رفتن و اصلا به فكر اداب ورسوم كشور خودشون نيستن ومي ذارن اداب ورسوم كشورهاي ديگه يا عرب هاي وحشي صفت بر اونا تحميل بشه
عربهائي كه هيچ تمدني نداشتن و به جز شمشير چيز ديگه اي نداشتن
از مردم خوب كسورمون خواهش ميكنم يه كم به فكر خودوكشورشون باشن
ازشما هم خيلي متشكرم
من اريانا بچه ي مسجد سليمان از سرزمين بختياري كه الان جزو خوزستان حساب ميشه زادگاه مردان بزرگي همچون كوروش بزرگ و…
سلام
تولدتون مبارک
من هم برای این منظور فلش کلیپی تدارک دیده ام
خوشحال می شوم نظرتون رو بدهید
و اینکه با تبادل لینک ؟
آفرین که فرهنگ خودمون رو اشاعه می دی ولی چرا ماه های آرشیوت میلادیه؟؟!!
متن زیر از وبلاگ دادگان اتخاب شده :
تصحیح یک اشتباه تاریخی
(وَلِنتَین ایرانی:بیست ونهم بهمن یا پنجم اسفند؟)
در14 فوریه(بیست و پنجم بهمن ماه) هر سال، در بسیاری کشورهای جهان،تحت نام سنت وَلِنتَین(St.Valentine) ،آبنبات،گل،کارت و هدایای فراوان میان عشاق رد و بدل می گردد.روز وَلِنتَین اغلب با تبادل متقابل نامه های عاشقانه به شکل کارتهای وَلِنتَین مقارن می گردد.نمادهای جدید این روز،قالبهایی به شکل قلب و تصویر خدای عشق به صورت بالدار است.از قرن نوزدهم میلادی،نگارش نامه های عاشقانه جای خود را به تبادل کارت میان عشاق داد.انجمن کارت تبریک ایالات متحده امریکا(The U.S. Greeting Card Assosiation) بر آن است که تقریباً 1 میلیارد کارت وَلِنتَین به طور سالانه در سرتاسر جهان مبادله می گردد و از این روی،پس از کریسمس،دومین روز از حیث حجم ارسال کارت به شمار می رود.انجمن مذکور تخمین می زند که 85 درصد کل خریداران کارتهای وَلِنتَین،زنان هستند.1در ایالات متحده امریکا شرکت بازاریابی روز وَلِنتَین،آنرا به عنوان تعطیل رسمی اعلام داشته است.برخی نیز بر آنند که 14 فوریه،روز آگاهی و هوشیاری اشخاص مجرد است.
در ارزیابی ریشه های تاریخی این روز،از آنجا که افسانه سنت وَلِنتَین،کاملا واضح نیست،بدین ماجرا به دیدی افسانه ای می نگرند.یک افسانه او را چونان کشیشی ترسیم می سازد که از قانون امپراتور روم کلاودیوس دوم(Claudius II) که مقرر می داشت مردان جوان مجرد باقی بمانند،سرپیچی کرد.استدلال گشته است که امپراتور،کلاودیوس دوم،از آنجا که برآن بود مردان متأهل سربازان جنگاوری نیستند، قانون مزبور را برای توسعه ارتش خویش مقرر داشت.کشیش وَلِنتَین به گونه ای مخفی مراسم ازدواج را برای مردان کاتولیک به اجرا در می آورد.شایان ذکر است که در آن هنگام هنوز امپراتوری روم،به آیین مسیحیت نگرویده بود و این امر تقریباً 40 سال پس از دوران کلاودیوس دوم یعنی در دوران کنستانتین اول،موسوم به کنستانتین کبیر صورت گرفت.هنگامی که کلاودیوس این امر را دریافت، وَلِنتَین را دستگیر و زندانی کرد.کلاودیوس به منظور منصرف ساختن وَلِنتَین از باور خویش،به زندان و به استقبال وی شتافت و او را مورد محبت فراوان قرار داد.این در حالی بود که وَلِنتَین نیز به گونه ای متقابل کوشید تا کلاودیوس را به آیین مسیحیت فراخواند؛امری که موجبات خشم امپراتور روم را فراهم ساخت و حکم به اعدام وی داد.هنگامی که وَلِنتَین در زندان به سر می برد،یکی از زندانبانان دختری نابینا داشت که به زندان می آمد به تفصیل با وَلِنتَین سخن می گفت و درست پیش از آن که وَلِنتَین به اعدام محکوم گردد،برای آن دختر نابینا کارتی فرستاد که بر روی آن نگاشته بود:((از طرف وَلِنتَین تو!)).افسانه دیگر حاکی از آن است که هنگامی که وَلِنتَین را به زندان افکندند،مردم برای وی یادداشتهایی کوچک که در لفافه پیچانده بودند و در شکافهای دیواره سلول وی جاسازی می کردند می فرستادند و او آنها را یافت و در حق آنان نیایش کرد.به دیگر سخن،بنیاد تاریخی کارت وَلِنتَین همین امر است.کشیش وَلِنتَین در 14 فوریه 270میلادی (در برخی روایات 269 و مطابق با برخی روایات دیگر 273 بعد از میلاد) اعدام شد و بدین روست که در کشورهای جهان،به ویژه کشورهای اروپایی و امریکای شمالی،مراسم روز وَلِنتَین همه ساله در 14 فوریه برگذار می گردد.
برخی بر آنند که وَلِنتَین فراتر از سنتی غربی است که پیش از این در بسیاری کشورهای جهان موجود بوده است.در کشور چین،روزی مشابه وَلِنتَین موجود است که تحت عنوان ((شبِ هفتها)) نامیده می شود.برابر با افسانه ای چینی، پسر گاوچران و دختر بافنده،در هفتمین روز هفتمین ماه از تقویم قمری در آسمان با یکدیگر ملاقات کردند.آخرین ((شبِ هفتها)) در 30 اوت 2006 بود.روایتی دیگر از این روز با اندکی تفاوت نسبت به چین،در ژاپن نیز موجود است که از آن،به عنوان ((تاناباتا)) یاد می گردد و برابر با هفتم ژوئیه تقویم خورشیدیست.در کشور مصر،روز عشق دیگری موجود است که برابر با چهارم نوامبر هر سال است.در کره جنوبی،در 11 دسامبر هرسال،روزی تحت عنوان ((روز پِپِرو)) موجود است که در آن زوجهای جوان هدایایی را به یکدیگر تقدیم می کنند.
بسیاری از محققان بر آنند که وَلِنتَین ایرانی روز سپندارمذگان است.تلفظ واژه اِسپَندارمَذ،در زبان اوستایی، ((سپَنتا آرمَئیتی)) و در زبان پهلوی ((سپَندارمَت)) است که در پارسی دری،سپندار مذ،اسپندارمذ،اسفندارمذ و سفندارمذ نیز تلفظ می گردد.((سِپَنت)) در زبان اوستایی، به معنای مقدس و صفت است که بعدها به ((آرمَئیتی)) متصل گشته است که خود مرکب از دو جزء است:نخست،اَرِم،به معنای درست،آنچنانکه باید و شاید و به جا که قید است و دو دیگر،متی به معنای اندیشیدن.در ترکیب اَرِم و متی،میم به ادغام حذف و واژه ((اَرِمَتی)) یا ((آرمَئیتی)) ایجاد گشته است که نخست به معنای ((اندیشه درست)) و سپس در گذرگاه تاریخ با تحول معنایی به معنای فروتنی،بردباری و سازگاری گشته است و ((سپَنته آرمَتی)) یا ((سپَنتا آرمَئیتی)) به معنای بردباری و فروتنی مقدس است.در ((ودا))،کتاب مقدس هندوان نیز ((آرمتی)) آمده است.در یک موضع از ((ریگ ودا)) و گاه نیز در ((اوستا)) این واژه به معنای زمین نیز به کار رفته است و در پهلوی آنرا خرد کامل ترجمه کرده اند.((اِسپَندارمَذ)) یکی از امشاسپندان2هفتگانه آیین زرتشت است که در عالم معنا،مظهر مهربانی،شکیبایی و فروتنی اهورامزدا و در جهان جسمانی فرشته ای موکل بر زمین است و بدانروی آنرا مؤنث دانسته،دختر اهورا مزدا خوانده اند.سپندارمذ موظف است تا زمین را خرم و آباد و پاک و بارور نگاه دارد.هر که به کار کشت پردازد و خاکی را آباد سازد خشنودی اسپندارمذ را فراهم ساخته است.کلیه خشنودی و آسایش در روی زمین،سپرده به دست اوست.مانند خود زمین این فرشته،شکیبا،بردبار و مظهر وفا،اطاعت،صلح و آرامش است.ایزد آبان و ایزد دین و ایزداَرد از همکاران و یاران اویند.دیو ناخشنودی و خیره سری موسوم به تَرومَییتی،همستار یا رقیب و دشمن بزرگ سفندارمذ محسوب است.آخرین ماه سال(اسفند) و پنجمین روز ماه،موسوم به سپندارمذ است.ابوریحان بیرونی بر آن است که در ایران باستان در این روز جشن می گرفته اند و آنرا ((اِسپَندارجشن)) می نامیدند و از آنجا که این عید به زنان تخصیص داشته،از شوهران خود هدیه دریافت می کرده اند،از این رو به جشن ((مِژدگیران))،به معنای مُزدگیران معروف بوده است.3 همچنین در برهان قاطع آمده است:(([اسپندارمذ] تمام روز پنجم از هر ماه شمسی است و پارسیان این روز را در این ماه مبارک شمرند و عید کنند و جشن سازند بنا بر قاعده کلیه ای که پیش ایشان متداول است که چون نام ماه با نام روز موافق باشد آن روز را عید کنند؛نیک است در این روز جامه پوشیدن و درخت نشاندن.)) و نیز مسعود سعد سلمان در این باره گوید:
سپندارمذروز خیز ای نگار سپندآر ما را و جام می آر
به هر تقدیر اسپندارمذ به چهار معناست:فرشته موکل بر درختان و بیشه ها و تدبیر امور و مصالحی که در ماه و روز اسفندار واقع گردد؛نام ماه دوازدهم از سال خورشیدی؛ زمین و مدت ماندن آفتاب در برج حوت.4
تا بدینجای کار میان محققان اختلافی نیست؛اختلاف از زمانی آغاز می گردد که برخی به گونه ای نادرست بر آنند که ((اِسپَندارجشن)) برابر با 29 بهمن ماه هرسال است.متاسفانه این اطلاعات نادرست در سایتهایی نظیر ویکی پدیا نیز درج گشته است که از تمامی اربابان تفکر و اندیشه که دستی بر قلم دارند انتظار می رود تا این خطای فاحش تاریخی را به مسؤولان ذی ربط،خاطرنشان سازند.اشتباه مذکور از آنجا نشأت می گیرد که از آنجا که در تقویم کهن پارسی،ماههای سال سی روز بوده اند و در انتهای تقویمها پس از پایان ماه اسفند،پنج روز اضافه می گشته،و با تبدیل شش ماه نخست سال به ماههای سی و یک روزه،این مسأله نیز برطرف گشته است،لذا باید از تاریخ ((پنجم اسفند ماه))،شش روز کم شود و بدین روی شایسته است تا روز ((بیست ونهم بهمن ماه))،روز((اِسپَندارجشن)) یا وَلِنتَین ایرانی نامیده شود.توضیح آن که پنج روز مذکور را در تقویم پارسی کهن،((خمسه مسترقه)) یا ((پنجه دزدیده)) می نامیدند و بنا بر برهان قاطع،وجه تسمیه به دزدیده از آن جهت است وزیر یکی از پادشاهان حاصل این پنج روز را در تمام ممالک او به حساب نمی آورده است که البته در صحت این روایت نیز جای تردید است.به هر تقدیر از آنجا که طول تمامی ماههای پارسی، سی روز و 12 ماه سال برابر با 360 روز بوده است در آخر اسفندارمذ،ماه دوازدهم،پنج روز بدان می افزوده اند تا سال،تکمیل گردد و آنرا پنجه دزدیده یا خمسه مسترقه می نامیدند.در واقع،پنج روز مذکور را بدون آن که جزء ماه بدانند جزء سال می دانستند.آرام آرام با گسترش دانش گاهشماری در ایران،متخصصان بر آن گشتند که از آنجا که کشور پهناور ایران،در نیمکره شمالی قرار دارد و دورانِ میانِ اعتدال خریفی تا اعتدال ربیعی،کوتاهتر از دورانِ میان اعتدال ربیعی تا اعتدال خریفیست،خمسه مسترقه را میان شش ماه نخست سال سرشکن کردند تا مشکل گاهشماری از میان برود.5همین مسأله در گاهشماری میلادی نیز به گونه ای دیگر مورد رسیدگی قرار گرفته است و اگر روزهای ماههای دسامبر و ژانویه 31 روز است،طول ماه فوریه به 28 روز تقلیل یافته است و موارد دیگر که به طور تفصیل وارد نمی گردیم.با توجه به قدمت کهن و طولانی ((اِسپَندارجشن))،باید خاطر نشان گشت که برابر با فرهنگ دهخدا،پیش از آنکه خمسه مسترقه را به پایان اسفندماه بیاورند،آنرا به نامهای اَهنَوَد،اَشتَوَذ،اِسفَندمَذ،خِشت و هَشتویش در پایان ماه هشتم یعنی ماه آبان می افزودند که مطابق با این استدلال،از آنجا که ماه آبان،از حیث زمانی مقدم بر بهمن ماه است و دیگر موردی ندارد تا 6 روز از پنجم اسفندماه کاسته گردد،دانستن 29 بهمن به عنوان ((اِسپَندارجشن))،عقیده ای مردود است.با توجه به استدلالات فوق به نظر می رسد که روز((اِسپَندارجشن)) یا وَلِنتَین ایرانی همان روز پنجم اسفندماه است که به غلط آنرا 29 بهمن دانسته اند.
من در عجبم اگر واقعا چنین روزی از هزاران سال پیش وجود داشت چرا منتظر بودین تا ولنتاین به ایران برسه و بعد اعلام کنین
راستی فکر نمیکنید این تاریخ سازی های جعلی دیگه هیچ رنگ و لعابی نداره؟
کدام یک از شما اصلا معنی سپندار مزگان رو میدونه؟
منبع معتبر شما در رابطه با این تاریخ سازیهایتان چرا هیچ وقت به هیچ متبع معتبری وصل نیست غیر از سایتهای اینترنتی که دارن دور باطل میزنن
درود بر همه زنان ومردان آريايي كه با پندار نيك گفتار نيك وكردار نيك خويش فروهر بزرگان ايران زمين را شاد مي كنند . فرهنگ ايران دريايي است كه پايان ندارد . سعدي بزرگ ميفرمايند
چون به دريا مي تواني راه يافت
سوي يك شبنم چرا بايد شتافت
سپندارمذگان فرخنده باد
ايران جاويدان
پيروز باشيد
سلام
خوشحالم می بینم ایرانی های عزیز در همچنین سایت هایی دور هم جمع می شن و زیبایی ایرن رو تازه می کنند…..
به امید ایران ازاد!!!
من هم خوشحالم می بینم ایرانی های عزیز آیینهای ایران رو تازه می کننداما دقت کنید که تحریفی صورت نگیرد تاریخ سپتدارمذگان 5 اسفند است نه 29 بهمن
ممنون
با سلام خدمت همه ایران دوستان عزیز روز « سپندارمذگان » روز عزیزی است.ولی فکر کنم یه اشتباهی شده و اونم اینه که تاریخ دقیق این روز 5 اسفنده نه 29 بهمن:
اشتباه مذکور از آنجا نشأت می گیرد که از آنجا که در تقویم کهن پارسی، ماههای سال سی روز بوده اند و در انتهای تقویمها پس از پایان ماه اسفند، پنج روز اضافه می گشته، و با تبدیل شش ماه نخست سال به ماههای سی و یک روزه، این مسأله نیز برطرف گشته است، لذا باید از تاریخ ((پنجم اسفند ماه))، شش روز کم شود و بدین روی شایسته است تا روز ((بیست ونهم بهمن ماه))، روز « اِسپَندارجشن » یا وَلِنتَین ایرانی نامیده شود. توضیح آن که پنج روز مذکور را در تقویم پارسی کهن، ((خمسه مسترقه)) یا ((پنجه دزدیده)) می نامیدند و بنا بر برهان قاطع، وجه تسمیه به « دزدیده » از آن جهت است به هر تقدیر از آنجا که طول تمامی ماههای پارسی، سی روز و 12 ماه سال برابر با 360 روز بوده است ، باید خاطر نشان گشت که برابر با فرهنگ دهخدا، پیش از آنکه خمسه مسترقه را به پایان اسفندماه بیاورند، آنرا به نامهای « اَهنَوَد »، « اَشتَوَذ »، « اِسفَندمَذ »، « خِشت » و « هَشتویش » در پایان ماه هشتم یعنی ماه آبان می افزودند که مطابق با این استدلال، از آنجا که ماه آبان، از حیث زمانی مقدم بر بهمن ماه است و دیگر موردی ندارد تا 6 روز از پنجم اسفندماه کاسته گردد، دانستن 29 بهمن به عنوان « اِسپَندارجشن »، عقیده ای مردود است. با توجه به استدلالات فوق به نظر می رسد که روز « اِسپَندارجشن » یا وَلِنتَین ایرانی همان روز پنجم اسفندماه است که به غلط آن را 29 بهمن دانسته اند.
سلام وممنون از مطلب زیبای ایرانی شما ؛ خواستم بگم که من و همسرم 11 سال پیش در روز سپندارمذگان عاشق هم شدیم وهر سال این روز رو با هم جشن می گیریم و البتَه دوسال پیش متوجَه شدیم که این روز , روز عشَاق ایرانیه ؛ما امیدواریم شما هم همیشه عاشق باشید. فرامرزو آنیتا